মূল বিষয়লৈ যাওক
লাগতিয়ালমুখপৃষ্ঠা
কবিতা

ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত সন্ধিয়া

লেখক: Pranjit Gogoi ·

ৰঙা ৰ'দৰ শেষ চেকুৰা
বালিচৰত বহি জিৰায়,
মাছমৰীয়াৰ নাওখনে
লাহে লাহে ঘাটলৈ যায়।

পানীত ভাহে আকাশখন,
ভাহে দূৰৰ পাহাৰৰ ছাঁ,
বতাহে কয় কাণে কাণে
আজিৰ দিনটো ভালেই গ'ল।

গৰখীয়াই গৰু খেদি
উভতি আহে বাটে বাটে,
চাকি জ্বলে ঘৰে ঘৰে
নামৰ সুৰ ভাহে ঘাটে ঘাটে।

ব্ৰহ্মপুত্ৰ, তুমি বোৱা
যুগে যুগে একে সুৰত,
আমাৰ সুখ-দুখৰ কথা
সাঁচি ৰাখা নিজৰ বুকুত।

এতিয়ালৈ কোনো লাইক নাই
শ্বেয়াৰ কৰকWhatsAppFacebookX
এই লেখাৰ বিষয়ে ৰিপোৰ্ট কৰক

লেখাটো অনুচিত হ'লে বা আনৰ লেখা নকল কৰিলে সম্পাদকক জনাওক।

সমস্যাটো কি?

স্বত্বাধিকাৰৰ বাবে, মূল লেখা ক'ত প্ৰকাশ পাইছিল আৰু তাৰ সৈতে আপোনাৰ সম্পৰ্ক কি, লিখক।